IKONION, Iconium, Konya (Phrygien, Asia)

Inschriften

Neronische Inschrift des Procurators L. Pupius Praesens, CIG 3991; IGRR III 262 (Öffnet externen Link in neuem FensterPHI).

[Κ]λαυδ[εικονιέ]- 
[ω]ν ὁ δῆμος ἐτείμησεν 
[Λε]ύκιον Πούπιον Λευ- 
[κ]ίου υἱὸν Σαβατείνα 
[Π]ραίσεντα χειλίαρχον 
[ἔ]παρχον ἱππέων ἄλη[ς] 
[Π]εικεντεινῆς ἐπίτρο- 
[π]ον Καίσαρος προς ὄ- 
[χ]θαις Τιβέρεως ἐπίτρο-
[π]ον Τιβερίου Κλαυδίου 
[Κ]αίσαρος Σεβαστοῦ Γερ-
[μ]ανικοῦ καὶ Νέρωνος 
[Κ]λαυδίου Καίσαρος Σε[β]α[σ]-
[τ]οῦ Γερμανικοῦ [Γ]αλα-
[τ]ικῆς ἐ[π]αρχεία[ς τ]ὸν ἑ-
[αυ]τοῦ εὐεργέτην καὶ 
[κ]τίστην

„Das Volk von Claudia Iconium ehrte Lucius Pupius Praesens, den Sohn des Lucius aus der Tribus Sabatina, Militärtribun und Präfekt der ala Picentina, kaiserlicher Prokurator ad ripas Tiberis (d.h. verantwortlich für die Ufer des Tiber), sowohl des Tiberius Öffnet internen Link im aktuellen FensterClaudius Caesar Augustus Germanicus als auch des Öffnet internen Link im aktuellen FensterNero Claudius Caesar Augustus Germanicus, und Prokurator der Provinz Galatien, als ihren Wohltäter und Gründer."

Lit.: W. Ramsay, The Utilisation of old epigraphic Copies, JHS 38, 1918, 169 f.; R. K. Sherk, Roman Galatia: The Governors from 25 A.D. to A.D. 114, in: ANRW II 7,2 (Berlin – New York 1980) 977 f.; St. Mitchell, Imperial Building in the Easern Roman Provinces, Harvard Studies in Classical Philology 91, 1987, 355; M. Horster, Bauinschriften römischer Kaiser, Historia Einzelschriften 157 (Stuttgart 2001) 194; M. C. Sturgeon, Dedications of Roman Theatres, in: ΧΑΡΙΣ: Essays in Honor of Sara A. Immerwahr, Hesperia Supplement 33 (Athen 2004) 418. Zu L. Pupius Praesens: Öffnet externen Link in neuem FensterRE XXIII (Stuttgart 1959) 1994 s.v. Pupius Nr. 15 (Arthur Stein) (Öffnet externen Link in neuem Fensterwikisource); Ségolène Demougin, Prosopographie des Chevaliers Romains Julio-Claudiens (43 av. J.–C. – 70 ap. J.–C.), Collection de l’École Francaise de Rome 153 (Rom 1992) 430-432 Nr. 519 (Öffnet externen Link in neuem FensterPersée);Öffnet externen Link in neuem Fensterwikipedia.

Beschreibung

Nur aus der epigraphischen Überlieferung kann auf ein Theater geschlossen werden.

Reflexe des Spielewesens

Amph. Seleuc. 78-79. 114-149.

Es handelt sich um ein Lehrgedicht des Bischofs Amphilochius von Ikonium, in dem die Unterhaltungen im Theater, bei venationes und im Hippodrom gegeißelt werden.

Lit. und Ausgaben: Eberhard Oberg (Hrsg.), Amphilochii Iconiensis Iambi ad Seleucum, Patristische Texte und Studien, 9 (Berlin – Boston 1969). Zu Amphilochius: Öffnet externen Link in neuem FensterRE I (Stuttgart 1894) 1937 s.v. Amphilochius Nr. 3 (Adolf Jülicher) (Öffnet externen Link in neuem Fensterwikisouce); Öffnet externen Link in neuem Fensterwikipedia.